Patrick van der Eem

Archive for June, 2008

Monday, June 30th, 2008

Interwiew op BNN en NCRV Radio

Ga naar www.101.tv voor een interview met Patrick. Je kunt zijn naam gewoon onder ‘zoek’ intikken om het gesprek te krijgen.

Vandaag op NCRV Radio een interview met woordvoerder Peter Schouten

http://mmmagazine.ncrv.nl/ncrv?nav=dzdsuCsHtGATmKnJkaGnbG

Monday, June 30th, 2008

Het oordeel van de lezers

Als je ziet wat voor onzin er in de krant en op televisie wordt verkondigd over mijn uitspraken en wat er in mijn boek staat, moet je eigenlijk niks meer geloven wat journalisten schrijven (zie ook mijn eerdere blog). Je kunt wel nagaan hoe ze dan ook van alles in hun andere berichten verzinnen. Jullie zitten dus heel veel crap te lezen in de officiele media. Ach, dat wist eigenlijk iedereen al.

Ook opvallend was weer hoe weinig journalisten voor mijn persconferentie het hun toegestuurde boek goed hadden gelezen. Sommigen – zoals Aktueel – hadden het zelfs een week van te voren gekregen en blunderden dan nog een slag in de rondte door verkeerde informatie te geven.

Je gaat haast denken dat ze het boek niet willen lezen, want dan moeten ze dieper gaan nadenken over wat ze schrijven.

Ik maak inmiddels de raarste dingen mee, die iets zeggen over het intellect van sommige journalisten. Hoe vinden jullie bijvoorbeeld deze: een journalist met mijn boek in zijn zak vroeg aan mijn co-auteur E.E. Byars: en hoe spel ik Uw naam precies?

Heel bijzonder was de reactie van een andere journalist die in het verleden vast ook een zegje kon doen op televisie over de zaak Joran. ‘Weet je, Patrick, ik heb altijd geloofd dat Joran het niet gedaan kon hebben vanwege zijn onschuldige hondenogen!!! Hoe zou die interessante analyse over de hele zaak in het verleden het nieuws beinvloedt hebben?

De twee redacteuren van De Volkskrant gaven mijn boek voor het interview een cijfer: tussen de 8 en 9 en de twee redacteuren van de Nieuw Revu allebei een 8. In de interviews stond het niet. Hahahaha. Ze wilden me vast gunstig stemmen om een lekker interview te krijgen.

Jullie zien misschien wel eens, dat boeken in hun tweede druk allerlei aanbevelingen opnemen op de kaft of in het boek zelf wat recensenten ervan vonden. Zo van: Patrick mag dan wel een plebejer zijn, maar wat hij vertelt is allemaal waar en verschaft een ingrijpend inzicht in de denkwijze van de verdachte.

Nou ik zal jullie vertellen wat het allerbelangrijkste voor mij is: wat jullie van mijn boek vinden. Daarom zal ik bij de uitgever beijveren dat zij bij een eventuele volgende druk, eens al die teksten van mijn lezers gaan opnemen. Stuur ze naar mijn website en ik zal de leukste zeker aanbevelen als zo’n tweede druk er ooit komt.

Er zijn inmiddels een paar dagen voorbij sinds de publicatie en ik heb al wat recensies van gewone lezers binnen. Hier komen de eerste:

Ik heb je boek afgelopen dinsdag gekocht en ben gelijk begonnen met lezen en niet meer gestopt. Heb het in anderhalve dag uitgelezen, het “pakte”me helemaal… Marleen

Ben gisteravond begonnen en niet meer gestopt voordat ik ‘m uithad… leest dus inderdaad als een trein. Het geeft een heel duidelijk beeld hoe het allemaal gegaan is & hoe jij erin stond. Echt een aanvulling op de show. Het maakt de bekentenis van Joran voor mij alleen maar waardevoller. Ik ben in ieder geval erg blij met dit extra kijkje in de keuken…echt geweldig. Echt…petje af. Maarten

Hé Patrick. Ik heb het boek zaterdag in Zwolle gekocht. Ben nu op pagina 70, vind het echt mooi om te lezen. Emiel

Dit boek geeft haarscherp de drijfveren weer van deze ‘zakenman’ uit Almelo. Nee, je gaat deze Patrick misschien niet meer mogen, het is op geen enkele manier een engeltje, maar het geeft inzage in misschien wel de meest roemruchte particuliere undercover-operatie ooit. Het boek leest heerlijk weg, laat zien hoe graag Joran zijn hart wilde luchten bij zijn nieuwe ‘gangstervriend’ Patrick. Een verhaal van ruim 7 maanden, met een prachtige inleiding door misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Lezen dit boek, want pas dan kun je echt oordelen! Lezer uit Voorburg op bol.com geeft boek vijf sterren

Ik heb je een keer gezegd dat ik nooit boeken lees, maar ik had je boek binnen 3 dagen uit, ik vond het heel interesant zoals ik al dacht en kon niet stoppen met lezen. Jamilla

Verleden week je boek gekocht en ik vind het echt een super boek!. Pfff… wat maak je dan veel mee in die maanden, En dat je dan ook nog is je gezin er mee op het spel moet zetten om deze crimineel te pakken, nou echt super veel respect over hoe je dit hele gebeuren hebt aangepakt. Jeffrey

Heb je boek gelezen; ben echt onder de indruk. Dank dat je dit gedaan hebt. Joris

Inmiddels heb ik het boek en het was het wachten meer dan waard, ik ben gelijk begonnen. Jammer genoeg moet ik het af en toe wegleggen om andere noodzakelijke dingen te doen (eten, slapen, werken), want anders zou het al uit geweest zijn! Annemiek

Het verhaal van de infiltratie is zo goed neergezet dat ik het idee heb dat ik het via jou weer heb meebeleefd. Ongelofelijk; iedereen die dit boek gelezen heeft zal nooit meer twijfelen aan de geloofwaardigheid van Jorans bekentenis… heb je een aantal rechters op Aruba ook een kopie gestuurd? Het boek is eerlijk, hartverscheurend & de waarheid komt uiteindelijk langzaam naar boven… Dank voor alles wat je gedaan hebt, groot compliment voor je werk, openhartigheid, de offers die jij & je gezin hebben gemaakt & doorzettingsvermogen… en uiteraard een vette pluim voor de schrijfster! Eliza.

Leest als eerste klas crime fiction. Dat is de verdienste van Elizabeth Byars die Patrick van der Eems verhaal trefzeker en met de nodige humor heeft opgeschreven… uit het leven gegrepen Yvette Cramer op caribemagazine.nl

Ik vond het boek indrukwekkend om te lezen. Judith

Prima boek. Ik vind het erg interessant allemaal. Frank

In een adem uitgelezen! Rosan

Wow wat een verhaal! Ik kon niet meer stoppen met lezen. Goed gedaan hoor! En ik vind dat je heel eerlijk over jezelf bent en daar heb ik wel respect voor. Natasja

Jouw boek is een verslaving om te lezen. Ik ben helemaal, en dan bedoel ik echt, helemaal geen lezer, maar ik kan het boek nu niet wegleggen! Maria

Ik heb je boek gelijk besteld en ben net terug van vakantie en heb hem (heel origineel) gelijk uitgelezen…. Nederlanders die zagen dat ik dat boek aan het lezen was, vroegen ook of het een goed boek was en heb het aan iedereen aanbevolen. Vind het klasse dat je zo openhartig en eerlijk bent over je verleden. Tessa van Leijenhorst

Ik heb je boek gelezen, en ik vond het omwijs goed het leest makkelijk weg en ik kon me erg in je inleven. Jacqueline

Ik heb jouw boek in twee dagen geheel uitgelezen en het was zeer boeiend, alsof ik een detective zat te lezen. Phillip

Echt een geweldig boek van 320 bladzijden. In twee dagen uitgelezen! Echt top en een andere kijk erop gekregen Loeke op marktplaats.nl

Ik heb nog nooit een boek uitgelezen, veel waren saai of langdradig en er kwam niks leuks in voor (of ik koop de verkeerde boeken) maar bij dit boek kon ik eigenlijk niet stoppen. Jouw boek had ik eigenlijk kado gedaan aan mijn vriend, maar we hebben er een beetje ruzie over gehad wie hem als eerste ging lezen en uiteindelijk heb ik gewonnen! Als er ooit nog een boek van je uit komt ga ik hem zeker lezen! Diana, Hoek van Holland

Je boek net uitgelezen. Zeer indrukwekkend. Dennis

Gekocht, betaald en in no time uitgelezen! Marcel

Wat een boek. Zeer gedetailleerd & eerlijk over de undercover-operatie. En omdat je informatie zeer goed weergegeven is door de schrijfster is het net alsof je als lezer nu helemaal op de hoogte bent.Echt een aanvulling op de uitzending; zeer indrukwekkend. Mary

Geweldig boek. Pascal

Ik heb het boek 1 dag na het verschijnen gekocht en het in 2 dagen uitgelezen. Indrukwekkend om - ook al was “het” verhaal al in grote lijnen bekend - jouw kant van het verhaal inclusief motivatie zo gedetailleerd te lezen. Zeer overtuigend zoals je het neer hebt gezet, en ik kan niet anders zeggen dat ik diep respect voor je heb. Je wist het hoofd koel te houden in een situatie waarin véél mensen door zouden draaien. Erg knap. Geweldig verhaal in de breedste zin, al zit er een triest element in. Sjaak

Ik heb het boek ook in 1 adem uitgelezen. Ik heb er dagen over gedaan om onder woorden te brengen wat ik nou van het boek vond. Wat boven kwam drijven was: ontroerend. Ontroerend hoe een man worstelt met zijn goede kant en slechte kant. En alsmaar probeert de goede kant te laten winnen en dat onder uiterst moeilijk omstandigheden. en ook zo heel erg zichzelf niet ontziend. Ik hoop heel erg dat de goede patrick gaat winnen. Marijke

Superspannend. T.C.B. Holland, Drachten

Een bijna verplichte aanvulling op de uitzending. Makkelijk leesbaar, elk hoofdstuk maakt je nieuwsgierig naar het volgende en naar mijn idee kun je pas een oordeel vellen over het geheel na het zien van de uitzending EN het lezen van het boek. Lezer op bol.com

Je boek is prima. Mijn moeder leest het nu. Cece

Een ongelofelijk indrukwekkend boek. Jasper

Monday, June 30th, 2008

Misinformatie

Niet alleen Joran was goed in het verstrekken van misinformatie tijdens zijn verhoor en aan rechters, ook sommige journalisten kunnen er wat van.

Laten we beginnen met het gedoe dat op verschillende websites verscheen over de relatie tussen Patrick en Peter. Het belangrijkste feit ontging iedereen. De inleiding van Peter staat in het eigen boek van Patrick, die uiteindelijk zelf bepaalt wat in zijn boek staat. Die inleiding geeft precies aan hoe die verhouding was. Geen zoete broodjes bakken, maar gewoon de waarheid (laten) vertellen. Patrick heeft zich geen minuut verzet tegen het opnemen van die inleiding. Hij is niet schijnheilig. Er zijn heel weinig auteurs die de ballen hebben om een verhaal zo eerlijk en zonder opsmuk te vertellen. Daarom is ‘Overboord’ juist zo’n interessant boek en geen egodocument.

Peter R. de Vries komt in zijn inleiding met zeer interessante observaties over de dubbele moraal bij het beoordelen van infiltratie-acties en bekentenissen op tape en video. Maar dat wordt liever genegeerd in de pers, want dan wordt het lastig om de stelling te blijven verdedigen dat de bekentenissen van Joran waardeloos zouden zijn. Patrick en Peter gaan steeds in op de inhoudelijke argumenten. In het boek staan maar liefst 30,000 woorden met bekentenissen van Joran. Een unieke kans om zelf te beoordelen of Joran bij zijn nieuwe vriend echt zijn hart zit te luchten of hem zomaar wat op de mouw zit te spelden. Het domme mantra ‘waarheidsserum’ over het roken van joints legt het af tegen alle inhoudelijke argumenten en de eigen woorden van Joran.

Het meest oliedom dunkt mij, zijn mensen die wel willen meepraten over de zaak, met allerlei onware of halve beweringen komen, conclusies trekken zonder zuivere analyses te maken, verkeerde informatie van anderen napraten, maar dan zeggen dat zij het boek niet willen of zullen lezen. Vaak als argument: ik laat die Patrick toch niets aan verdienen aan dat boek. Nou, lees het dan in de bibliotheek van mijn part! Maar als je ergens over wilt meepraten kijk dan naar alle feiten die er liggen, zeker als die uit de eerste hand komen. Kom niet met je eigen mening omdat je eigenwijs bent en alles zogenaamd beter weet, maar omdat je inzicht hebt verkregen door je goed te laten inlichten.

Patrick was trouwens nooit aan dit boek begonnen – had zelfs nooit aan een boek gedacht – als ik hem niet keer op keer had geadviseerd en aangemoedigd het te schrijven. In het boek valt gedetailleerd te lezen waarom. Wie een beetje nadenkt kan het zelf wel verzinnen! Hoofdreden: als mensen zoveel onzin over jou en je werk uitstrooien is er maar een manier om dat tegen te spreken: het hele verhaal zonder opsmuk vertellen. Bovendien vind ik het bewonderingswaardig dat Patrick schoon schip heeft willen maken met zijn verleden als jeugdcrimineel. Daarnaast is dat leuk en spannend om te lezen als je in misdaad en alle achtergronden bent geinteresseerd. En wat je ook van Patrick mag denken, hoe stoer hij ook praat soms, hoe on-Nederlands het ook is om verhalen te vertellen die een ander mens liever niet over zichzelf prijsgeeft, een ding is zeker: gingen alle jeugdcriminelen in plaats van crimineel te worden, zich maar eens toeleggen op huisvaderschap en het verkopen van hydraulische slangetjes en opruimen van gelekte olie. Dan zou Nederland een stuk veiliger zijn. Vooral als ze er in hun latere leven dan ook allemaal nog een infiltratie-actie bij doen om licht te brengen in een misdrijf dat doorgewinterde rechercheurs drie jaar niet kunnen oplossen. Wat mij betreft mag het worden ingevoerd als een soort dienstplicht voor ex-criminelen.

Schofterig zijn alle mensen die zeggen dat Patrick over dit of dat gelogen zou hebben. Ik las in De Telegraaf: ‘Of Van der Eem ditmaal de waarheid spreekt, is onduidelijk. Ook tegen deze krant loog hij herhaaldelijk. Wanneer dan? Waarover dan? Stel dan eens duidelijk: ‘dit of dat is een leugen, man.’ Dan kan Patrick zich verdedigen. Overigens, als de leugenaars die liegen dat Patrick een leugenaar is, bedoelen dat hij tegen Joran heeft gelogen, dan neemt hij dat wel op de koop toe. Een pseudo-infiltrant liegt natuurlijk over wie hij is en hoe hij denkt. Het valt goed te merken hoe knorrig Joran wordt als Patrick tijdens de laatste rit wat meer zijn eigen gepeperde mening gaat ventileren. Geloof me, dat is geen goed recept voor een infiltratie.

Het ‘probleem’ van Patrick is juist dat hij te eerlijk is, zich daardoor kwetsbaar maakt, en er vervolgens last van krijgt hoe in de media een oneerlijke draai wordt gegeven aan zijn vaak opzienbarende uitspraken. Een belangrijk voorbeeld: In het interview met de Volkskrant heeft Patrick gezegd: ‘Joran heeft wel eens gesnoven met mij. Niet in de auto. En ook niet voor de ritten. In het begin heb ik ook een keer crack gerookt voor zijn neus. Joran heeft toen een hijs genomen, maar dat is niets voor hem.’ In de Nieuwe Revu zegt hij: ‘Maar ik heb nooit gezegd: hier Joran snuiven. Ik had Joran aan de crack kunnen helpen, aan de heroïne. Heb ik niet gedaan.”

Het was vervolgens te bizar voor woorden om op Aktueel.nl en ook bij Netwerk te zien dat hiervan was gemaakt: ‘De gelegenheidsundercoveragent zou Joran ook coke hebben aangeboden. Hij zou dat geaccepteerd en gebruikt hebben.’ (Aktueel) en ‘Patrick en Joran hebben samen coke gekocht en misschien ook gebruikt of waarschijnlijk gebruikt.’ (Netwerk).

Wat nou aangeboden? Wat nou samen coke gekocht? Waar staat dan dan? Zegt Patrick dat dan? Moet je dat nou slechts ‘onzorgvuldigheid’ van die media noemen? Had Patrick deze fout gemaakt, dan was hij meteen van ‘liegen’ beschuldigd, maar van de publieke omroep mag je dat natuurlijk niet zeggen. Wat dit betreft nog een leuk detail voor de insiders. In dat programma van Netwerk zat John van de Heuvel. Ik heb een uur voor die uitzending een half uur telefonisch met hem gesproken. Toen zei John ook op een gegeven moment ‘aangeboden’ en vroeg ik waar dat dan staat. Hij wees toen op het interview in De Volkskrant. Ik kende dat interview uit mijn hoofd en zei dus meteen dat er ‘een hijs genomen’ staat en dat dat wat anders is dan ‘aangeboden’. John van de Heuvel erkende dat in het telefoongesprek wel. Ik gaf als achtergrond ook nog dat een infiltrant zich vanzelfsprekend op het niveau van zijn ‘onderwerp’ moet begeven (Patrick deed dat door de gangster te spelen), Joran natuurlijk niet de joint uit zijn handen kan gaan zitten slaan of een Jelinek-betoog kan houden als Joran zelf een hijs van zijn crack wil nemen. Het boek maakt duidelijk dat Joran Patrick volledig vertrouwde en dat kwam omdat de ‘gangster Patrick’ zijn rol zo goed speelde dat zelfs zijn eigen vrouw ongerust werd dat hij weer in de criminaliteit was teruggevallen. Maar goed, toen die Netwerk-presentator zijn kijkers dus volstrekt verkeerd inlichtte, merkte John van de Heuvel, die hierover zojuist een half uur met mij had zitten praten, dit toen meteen op in de uitzending? Nee. Het beeld moest namelijk blijven, dat Patrick Joran coke had aangeboden. De Pavlov-reactie van de media in deze zaak is immers, dat er gaten in de bekentenis van Joran moeten worden geschoten. Want alleen dat is nieuws en als dat nieuws er dan niet is, moet het maar gemaakt worden.

Je kunt een oud Nederlands spreekwoord aanhalen: in het veen kijkt men niet op een turfje. Patrick geeft toe dat hij coke heeft gebruikt, dus what de fok maakt het dan uit dat fout wordt vermeld dat hij het ook aan Joran heeft aangeboden. Of dat zij het samen hebben gekocht, wat eveneens nooit door Patrick is beweerd (dus verzonnen door Netwerk). Om twee redenen gaat dat spreekwoord hier niet op. Aanbieden of zelf pakken is een levensgroot verschil. En ten tweede: ik kwam dit soort fouten, gedraai, en het overnemen van foutieve berichten, vaak tegen in de media (zie boek voor voorbeelden). En naast de Goede Patrick, en de Slechte Patrick, kan de Kleine Patrick zich natuurlijk nooit tegen al deze onzin verdedigen. Hij zou geen tijd meer overhouden om slangetjes te verkopen.

Laten ik hier een reactie op de belangrijkste aantijgingen geven:

- Patrick heeft coke gebruikt gedurende de zeven maanden van de infiltratie-actie. Dat beinvloedt niet wat Joran zit te bekennen. Hoewel nooit onderzocht, zullen andere (kroon)getuigen of pseudo/burger-infiltranten bij de rechter ook wel eens een verklaring afleggen terwijl ze kort of lang daarvoor coke gebruikten. Dat is in deze zaak sowieso niet relevant, want de camera’s en microfoons die de bekentenissen van Joran vastlegden lopen niet op coke, noch gebruikte Joran zelf coke.

- Patrick heeft Joran nooit coke aangeboden of het samen met hem gekocht. In de zesde week van de bijna zeven maanden durende operatie wilde Joran een keer een snuif en heeft hij een hijs van de crack genomen. Dat is één keer gebeurd ( Patrick gebruikte in het interview met De Volkskrant de woorden ‘wel eens’) en Joran vond het kennelijk toen niet prettig. Op pagina 197 in het boek staat een uittreksel uit de voorbankgesprekken waarin Joran vertelt dat hij een keer eerder coke heeft gebruikt, hem min of meer opgedrongen door een meisje dat met hem wilde neuken!?. Het is Patrick nooit duidelijk geworden of dat gebeurde voor of na de tweede arrestatie van Joran. Uit dit verhaaltje van Joran blijkt duidelijk dat coke voor hem geen drug is die hij meer dan eens (of zelfs zo nu en dan) gebruikt.

- Dat het coke-gebruik van Patrick onder de regie zou hebben gestaan van Peter R. de Vries is een beschuldiging die te dom is voor woorden. Ik verwijs naar zijn eigen inleiding in het boek ‘Overboord’ en het zeer gedetailleerde verhaal in het boek zelf. Als opsporingsambtenaren gebruik maken van pseudo-infiltranten, waarvan zij vermoeden dat zij coke gebruiken of drugsverslaafde zijn, maakt hen dat ook geen regissseurs van dat drugsgebruik. Onder heel veel omstandigheden zal hun proces-verbaal gewoon bij de bewijsvoering worden betrokken. Weer geldt voor deze operatie dat dit er niet toe doet. Patrick legt geen verklaringen af, Joran legt verklaringen af die door een camera worden opgenomen.

- Het is totaal onbelangrijk voor de bekentenissen van Joran dat Patrick een strafblad heeft. Een flink deel van de gedetineerden in Nederland is veroordeeld door verklaringen van mensen met een strafblad. En wederom is dat in deze zaak niet relevant, want de camara’s en microfoons die de bekentenissen van Joran vastlegden hebben geen strafblad.

- Joran rookt veel joints. Hij geeft dat in zijn eigen boek toe. Het bleek ook uit de voorbankgesprekken in de Range Rover. We kunnen dit als een vaststaand feit beschouwen. Patrick heeft, zoals hij in het boek beschrijft (de 100 gram van Q en de wiet in de helicopter) – op het verzoek van Joran twee keer bemiddeld door Joran in contact te brengen met iemand die wiet kon leveren. Beide keren overigens lag het initiatief daartoe volledig bij Joran en heeft Patrick niks opgedrongen. Het zou een gotspe zijn om te stellen dat Patrick Joran aan de wiet heeft geholpen of gehouden. Joran was gewend aan het gebruik van wiet, hij was niet (of niet steeds of altijd) ‘stoned’ als hij zijn bekentenissen deed. Hoe meer je gebruikt, hoe moeilijker het is stoned te geraken. Zijn bekentenissen waren in meerdere gesprekken en meerdere opzichten erg consistent. En als je stoned bent, kan je en ga je heus niet allerlei ingewikkelde gesprekken voeren over strafrechtelijke affaires en intelligente strategieen hoe je misinformatie kunt geven in verhoorkamers en bij rechters (een uitermate interessant onderdeel in het boek overigens). Je gaat ook geen misdrijven bekennen die je nooit hebt gepleegd. Lees de inleiding van Peter R. de Vries en alle bekentenissen van Joran in het boek om een intelligente discussie hierover te beginnen.

- Patrick heeft voor een infiltratie-strategie gekozen waarbij hij zich voordeed als een gangster. Hij acteerde een gangster. Hij deed het mijns inziens beter dan Robert de Niro het zou hebben gekund. Joran ging Patrick vertrouwen omdat het pad van de criminaliteit hem aansprak (er staan ontstellende voorbeelden in het boek) en omdat alleen een tegenpool van een politie-agent het vertrouwen van Joran kan winnen.

Ik heb de complete uitwerking van de voorbankgesprekken vele malen gelezen. De rijkdom van wat er in het boek is afgedrukt ovetreft alles wat er op televisie werd getoond (logisch, want anders had het programma twee volle avonden gevuld). Na de lezing van die honderden pagina’s kan ik maar tot een conclusie komen. Joran doet zijn bekentenissen niet aan een ‘gangster’ op wie hij indruk wil maken, maar aan zijn beste vriend die hij volkomen vertrouwt. Joran doet ‘tussendoor’ of ‘ter uitleg’ van iets, ook vele uitspraken, die geen mens zou doen om een ander maar wat op de mouw te spelden. Een voorbeeldje: zijn uitgebreide verhaal hoe hij tijdens zijn voorarrest in beperkingen dankzij de hulp van zijn vader een telefoon wist te bemachtigen. Ik merk hoe dit feit wordt genegeerd in de media. Begrijpt dan niemand hoe schadelijk het is geweest voor het onderzoek dat Joran in zijn cel vrijuit telefonisch contact kon leggen met getuigen, vrienden, zijn ouders en wie weet nog meer. Om in beperkingen een geheime telefoon te hebben is PUUR GOUD voor een verdachte. Ik geloof dat dit de belangrijkste reden waarom de waarheidsvinding in deze zaak totaal is gefrustreerd.

Alle transcripts die in het boek zijn afgedrukt zijn door mij persoonlijk geselecteerd. Mijn grondhouding daarbij was de volgende. Ik studeer rechten met de ambitie strafrechtadvocaat te worden. Persoonlijk ben ik van mening dat het belangrijker is om tien schuldigen te laten lopen, dan een onschuldige te veroordelen. Juist daarom ben ik uitermate zorgvuldig geweest met edits of het weglaten van belangrijke teksten (vandaar die 30,000 woorden). Sterker nog, er is geen tekst meer in de transcripts te vinden waarmee een ander licht op de zaak kan worden geworpen. Voor mij staat in ieder geval vast, dat wat Joran in die auto zegt oprechte bekentenissen zijn. Daarom juist is ‘Overboord’ zo’n belangrijk boek. Iedereen kan nu zelf beoordelen hoe waardevol die bekentenissen waren.

- Het doet er voor de zaak niet toe, maar het is ontstellend om te zien hoeveel media er een sport van hebben gemaakt om de suggestie te wekken dat Patrick, die een gangster acteerde, nog steeds een gangster is. Ik snap heus wel dat Patrick daar zelf aan bijdraagt met al die ruige taal en stoere verhalen van hem, maar toch is er een essentieel verschil met wat hij zelf vertelt en met wat hem door de media wordt aangewreven danwel wat er van zijn woorden wordt gemaakt met de opzet van de journalisten om lezers te laten geloven dat Patrick nog steeds een gangster is. Laat ik twee voorbeelden geven:

Uit het Volkskrant-interview lijk je te kunnen aflezen dat Patrick gedurende de tijd van de infiltratie (en dus na zijn criminele leventje) een vuurwapen bij zich zou dragen. Er bestaan twee versies van dit interview. De eerste versie, die alleen ik heb gelezen, en de versie die is afgedrukt. In de eerste versie waren er woorden in de mond van Patrick gelegd (een vraag was zijn antwoord geworden). Een onbevangen krantenlezer zou al nooit het vermoeden krijgen dat een geluidsopname van hetzelfde gesprek op twee manieren kan worden uitgewerkt. En als er die eerste keer niet stond wat er echt op de band stond, hoe zeker is het dan dat wat er die tweede keer in het interview staat wel op de band stond. De eerste tekst is wel aan mij voorgelegd, de tweede tekst niet. Ik heb tegen de eerste tekst bezwaar gemaakt en de verslaggever erkende toen dat deze niet zo op de band bleek te staan (oeps). Ik heb ook gewezen op de specifieke setting van het interview, waarin ik vooraf en later heb gezegd dat er soms verwarring ontstaat als Patrick praat over zijn tijd als jeugdcrimineel en tegenwoordig. Dat gebeurt vooral als de vragen over die twee periodes elkaar snel opvolgen of regelmatig switchen. Ik heb precies aangewezen hoe dit misverstand is ontstaan. Toch heeft de verslaggever de essentie niet willen veranderen of desnoods verduidelijken. Wel heeft hij een tweede versie gemaakt die mijns inziens nog steeds te suggestief is. Als je vraag en antwoord goed bekijkt, zei je meteen dat er iets fout zit, want Patrick praat over ‘het milieu’ waarin hij al 14 jaar niet meer actief is en niet over zijn verblijf op de kamer van Patrick. Maar dat grote verschil maakt De Volkskrant kennelijk allemaal niks uit. Het is een leuke passage nietwaar? In het boek staat trouwens ook een passage, die duidelijk maakt dat Patrick al 14 jaar geen vuurwapen meer draagt als hij en Joran in de Range Rover worden aangehouden door de politie (pagina 283). Dat boek heeft De Volkskrant vooraf gelezen.

Voor alle duidelijkheid: Patrick verklaart dat hij al 14 jaar geen vuurwapen meer heeft gedragen. In zijn jaren als crimineel deed hij dat soms wel en hij vertelde dat als volgt aan De Volkskrant: ‘Ja, dat had ik wel vaker bij me, snap je? Het is puur om te laten zien wie je bent. En om problemen te voorkomen in het milieu?’ De vraag daarvoor ‘Zat jij met een pistool op Jorans kamer?’ moet hij verkeerd hebben begrepen of niet hebben gehoord. Ik zat behalve een kort bezoekje aan de WC en aan de parkeermeter bij het gesprek. De geluidsband van het hele gesprek met De Volkskrant kan het een en ander verhelderen. Ik zal deze opvragen.

Als er een misverstand ontstaat na het afdrukken van een interview, hoeft dat niet altijd te betekenen dat niet is gezegd wat wordt afgedrukt. Een voorbeeld daarvan treffen we aan als Patrick in het interview zegt dat hij later misschien meer over zijn verleden zal vertellen en dan het grapje maakt: ‘Maar ik heb nog dingen die moeten verjaren.’ Patrick moet natuurlijk leren dat soort grapjes niet te maken en begrijpen dat verslaggevers met zoiets aan de haal gaan. Toch moet het de interviewers wel duidelijk zijn geweest dat het een grapje was, want anders hadden ze wel doorgevraagd. Immers, alleen een misdrijf waar meer dan 10 jaar gevangenisstraf op staat verjaart pas na 20 jaar en misdrijven waar levenslange gevangenisstraf op is gesteld verjaren nooit. Dat zou nog eens een scoop zijn geweest!!! Maar natuurlijk vragen de verslaggevers niet door na een tussen alle vier de gesprekspartners duidelijk grapje. Ik vind het niet kies om het dan wel als een serieus antwoord in het interview te zetten. Op de persconferentie de volgende dag begrepen de aanwezige verslaggevers wel meteen dat ze moesten doorvragen als Patrick echt zou hebben beweerd dat hij ‘later misschien nog dingen zou vertellen die nog moesten verjaren,’ waarna Patrick meteen kon uitleggen dat hij een grapje had gemaakt. Voor alle duidelijkheid: Patrick verklaart dat hij in zijn criminele verleden geen misdrijven heeft gepleegd die nu nog zouden moeten verjaren.

Het zijn maar twee voorbeelden uit een interview. Ik zou er zo nog een hele trits kunnen opnoemen uit alle andere berichten in de bladen, kranten en televisie. Komt dat nou omdat Patrick zichzelf steeds niet goed uitdrukt of ligt het toch aan iets anders?

www.hartvannederland.nl/item/10041/Persconferentie_Van_der_Eem

Op zijn persconferentie zegt Patrick heel beleefd over de door ons betwiste punten uit het Volkskrant-interview, dat hij wellicht niet duidelijk genoeg is geweest. Het Nieuwe Revu interview wordt door Patrick niet betwist, maar als Panorama-verslaggever Mylene de la Haye daar dan een onverstaanbaar en onduidelijk vraagje over stelt, herhaalt Patrick nog maar eens beleefd ‘dat hij het niet duidelijk genoeg heeft uitgelegd’, met zijn hoofd waarschijnlijk nog steeds bij De Volkskrant. Een daar aanwezige verslaggever liet nog eens weten dat het toch raar is dat Patrick dan kennelijk de antwoorden op de vragen van twee media niet goed heeft uitgelegd. Dat op zich, zo is de suggestie, zegt toch eigenlijk genoeg over Patrick. Oh ja? Is dat echt zo? Hem ging het in de eerste plaats alleen om de betwiste punten in niet twee, maar één medium. Een paar uur later wordt er plompverloren door Netwerk iets het land ingeslingerd dat Patrick nooit heeft gezegd, noch op de persconferentie (waar het punt van ‘samen coke gekocht’ niet eens aan de orde is geweest), noch elders. En vervolgens zwamt Aktueel.nl dat Patrick Joran coke heeft aangeboden en wordt dat later weer roekeloos woordelijk overgenomen door het Reformatorisch Dagblad. Aan Patrick ligt het niet dat die onzin wordt verkondigd. Kennelijk denken journalisten razendsnel dat Patrick uit zijn nek zit te kletsen als er onbegrijpelijke passages in de media terechtkomen, omdat zij zelf altijd onfeilbaar zijn. Toch?

Zou het misschien zo zijn dat de pers het adagium van de Franse revolutionair Pierre de Beaumarchais volgt? Vilify! Vilify! Some of it will always stick. (Belaster! Belaster! Iets ervan zal altijd wel aan iemand blijven kleven.)

Persoonlijk begrijp ik wel waarom. Wat is er leuker om gaten te schieten in een scoop, zelfs al is het met nieuws dat je zelf moet fabriceren of suggereren? En dan is er ook nog zoiets als Klokkenluiders Karma. Iedereen wil de klokkenluider of informant graag op dezelfde wijze zien vallen al zijn ‘slachtoffer’, al is diegene dus wel de eigenlijke dader. Joran is naar beneden gehaald. Dus nu moet Patrick ook naar beneden worden gehaald. Alleen dan is er namelijk de perfecte cirkel. Het is een onweerstaanbare ‘apropos’ voor alle mensen die zelf nooit een vinger zouden uitsteken om iemand met ernstige problemen – zoals slachtoffers van misdrijven - te helpen. Er moet toch iets zijn dat ons een beetje beter doet voelen dat we ons eigen hoofd niet in de waagschaal leggen. De meeste mensen vinden het helemaal niet prettig als een ander iets goeds doet waar zijzelf nooit aan beginnen. Men grijpt liever de klokkenluider vast, schudt hem door elkaar en zegt: ‘kijk, kijk, ik zei het toch, beetje smerig hè…’

In veel berichten op het internet valt ook het schrille geluid van een aantal Peter R. de Vries haters waar te nemen. Daarvoor kan ik dan weer een uitspraak van Edgar Allan Poe aanhalen: ‘To vilify a great man is the readiest way in which a little man can himself attain greatness.’ (Een groot mens belasteren is de meest voor de hand liggende manier waarop een klein mens zelf grootheid kan bereiken).

Patrick zelf zei het nog het meest filosofisch na de persconferentie tegen mij: ‘Straks gaan ze mij nog de schuld geven dat Joran nooit is gepakt voor wat hij met Natalee heeft gedaan.’

Peter Schouten, woordvoerder Patrick van der Eem

Friday, June 27th, 2008

Nieuw op 1 bij Bruna CS Utrecht

Ik heb de laatste dagen echt geen tijd gehad voor mijn website. Ik ben maar kleine Patrick met een woordvoerder en de media hebben honderden redacteuren aan het werk gezet en rapporteren dan nog onzorgvuldig. Ik ga dat bewijzen. Zo was Netwerk onzorgvuldig, een serieus programma van een publieke omroep.

Maar voor ik aan al dat werk begin, waarin ik zal aantonen hoe een aantal media jullie willen misleiden, kan ik het niet nalaten om jullie te vertellen dat is gespot dat in de Bruna winkel op het Centraal Station mijn boek meteen nieuw op nummer 1 op de boekentoren is doorgedrongen. Daar was het dus meteen het best verkochte boek. Ach, een zwaluw maakt geen zomer. En die hebben we wel hard nodig in Nederland. Maar toch…

Wat de pers ook zegt. Ik weet zeker dat jullie zelf willen bepalen wat er precies is gebeurd. En geloof me, daarvoor is dit boek geschreven. Het publiek kan eindelijk zelf oordelen of Joran schuldig is en wat er voor nodig is geweest om deze infiltratie te laten slagen. En wat ze ook over me schrijven, ik hou in ieder geval niets achter (nou ja, okay, de namen die ik heb doorgegeven aan de politie wie ‘Daury’ zou kunnen zijn, die zijn alleen echt voor de politie).

Geloof me, alleen wat de lezers over dit boek zullen gaan zeggen bij bol.com en op mijn eigen website en overal waar de mensen verder willen laten weten wat ze van het boek vinden, interesseert me.