Tuesday, August 5th, 2008
In het Nederlandse strafrecht is er een belangrijk principe bij zelfverdediging. Je moet de juiste proporties aanhouden, dus eerlijk met gelijke wapenen vechten, waarbij de verdediger misschien ietsje pietsje meer mag. Als iemand jou met een honkbalknuppel aanvalt, mag je diegene best een mep verkopen met een iets dikkere boomtak of afweren met een mes, maar je mag natuurlijk geen handgranaat naar die aanvaller gooien. En zo gauw duidelijk is dat jij die aanvaller op de knieën hebt gekregen, of diegene zelf stopt je te bedreigen, mag je natuurlijk niet even snel nog een mep uitdelen.
Soms is die regel voor de rechters best een beetje lastig. Wat mag een klein vrouwtje bijvoorbeeld als zij door een grote gespierde freefighter wordt aangevallen? Ze mag vast wel een katapult gebruiken, maar wie heeft die nog thuis liggen? Een busje pepper spray was voor haar wel handig geweest! Maar dat mag je niet bezitten van de Nederlandse overheid, die altijd zijn uiterste best doet om van slachtoffers tweederangs burgers te maken. Zou dat lieve mens echter een pistool uit haar handtasje halen en die aanvaller door zijn hersens schieten, kan haar dat flink wat jaartjes gevangenisstraf opleveren. Wellicht mag ze straffeloos z’n ballen eraf schieten, maar geloof me, zelfs dat is niet zeker en kan tot allerlei gedoe in de rechtbank leiden, zoals de vraag waarom ze nou juist op zijn kruis heeft gericht. Dat een rechter strenger zal oordelen wanneer een man van normale afmetingen (1.79 lang met buikje) een agressieve freefighter ter verdediging neerschiet, is op zich al bizar, want die vent heeft waarschijnlijk veel meer kans om dood te worden gemept dan dat oude vrouwtje (uit medelijden niet doorslaan) en kan zich tegen een echte vechtspecialist heus niet beter verdedigen.
Op dit alles is er wel een uitzondering. Als je om goede redenen in paniek raakt of door het dolle heen (rode waas voor je ogen), dus tijdelijk je verstand verliest, dan mag je weer veel meer. Om bij ons voorbeeld te blijven: als oma oppast en een grote vent de babykamer ziet binnensluipen en hem, terwijl hij de baby grijpt, vijf keer snel door het achterhoofd schiet, dan is de kans groot dat omaatje wordt vrijgesproken (beter zou zijn: niet hoeft voor te komen; maar justitie klaagt in dit soort zaken helaas vaker wel dan niet aan). Dit heet met een duur woord noodweerexces. Het is als het ware onmogelijk jezelf in de hand te houden in zo’n situatie. Het mag niet van je worden verwacht. Je gaat door het lint en wordt zo bang dat ‘iets anders’ (een oerinstinct!?) je doet handelen.
Ook dit noodweerexces is voor veel rechters een echte breinbreker. Wanneer zijn de redenen wel goed en wanneer niet? Het is op zich best bijzonder hoeveel eisen er worden gesteld aan de werking van het verstand van het slachtoffer, terwijl toch in de eerste plaats het verstand van de aanvaller hem zou moeten weerhouden van walgelijk gedrag.
Dus met zelfverdediging moet je netjes blijven en proberen op gelijke voet te vechten. De wet verlangt eigenlijk dat het slachtoffer een soort duel aangaat. Vrijwillige duels zijn lang geleden verboden in Nederland, maar als een schoft je tot een duel dwingt, je geen keus geeft, lijkt het er vaak op dat de overheid die schoft beter in bescherming neemt dan de goedwillende burger.
Als de staatsoverheid zelf wordt aangevallen is zij meestal niet zo kieskeurig. Er is een lange geschiedenis waarin de leiders, namens de burgers, altijd moreel meer mogen dan de burgers zelf. Laten we wel wezen, in oorlog vinden we het okay als een soldaat een handgranaat teruggooit naar iemand die hem uit een mitrailleursnest beschiet. Terugschieten met een zwaar kanon mag ook best. En als de president besluit een atoombom op een land te gooien om de oorlog sneller te winnen (om levens te redden aan eigen kant), deden we daar (vroeger) ook niet moeilijk over. Want het is oorlog…
Natuurlijk is het met dat hele idee van ‘gelijke monniken gelijke kappen’ bij zelfverdediging ook weer niet logisch dat als iemand in een café een handgranaat naar je gooit, je dan een handgranaat mag teruggooien. Toch? Al zou dat op zich kloppen met wat rechtsgeleerden ‘proportionaliteit’ noemen. Sterker nog, eigenlijk mag je volgens het bestaande principe in ons strafrecht (‘ietsje pietsje zwaarder’) met een lichte houwitzer terugschieten, maar die neemt natuurlijk niemand mee naar de bar.
Persoonlijk vind ik als iemand een handgranaat in een kleine bar gooit, dat je best kunt zeggen… HET IS EVEN OORLOG. Dat is nog eens paniek! Een handgranaat in een Nederlandse bar. Een gigantische knal, een steekvlam, overal rook, de geur van verschroeid mensenvlees, een lichaamsdeel dat langs je oren vliegt (hopelijk niet je eigen), splinters die in je vlees boren, objecten die door de ramen of tegen de muur vliegen, overal bloed en twaalf mensen die over de vloer liggen uitgesmeerd. (Ik ben niet in die bar geweest en verzin hier dus het effect van deze specifieke handgranaat, maar het lijkt me in overeenstemming met de waarheid).
En de ellende is na die knal nog niet voorbij. Hij die de granaat smeet, een lange gespierde man, maakt aanstalten om met een barkruk op iemand te gaan rammen die tussen de andere elf mensen (of lijken? weet jij veel op dat moment?) op de grond ligt, terwijl hij ‘ik vermoord je’ schreeuwt tegen die arme hulpeloze figuur. We kunnen gerust vaststellen dat iemand die bij zijn volle verstand is, zich dan het liefst dood houdt of wegrent. Echte helden kom je zelden tegen in het leven.
Maar in de nacht van 25 op 26 januari greep er wel iemand in toen dit allemaal in Nederland gebeurde. Een 37-jarige man van Filipijnse afkomst riep ‘stop, niet doen’ waarna de woesteling hem toeriep ook te zullen vermoorden, vastgreep en sloeg. Hij dacht er ook aan te gaan, had een pistool in zijn broeksband en schoot vijf keer op de granaatgooier.
Nu staat hij voor de rechtbank en hoorde 8 jaar tegen zich eisen door de officier van justitie. Zijn advocaat vraagt om vrijspraak omdat hij zou hebben gehandeld uit noodweer. ‘Onder vergelijkbare omstandigheden had iedereen met zijn postuur (dus kleiner dan de woesteling) en een wapen hetzelfde gedaan,’ zegt zijn raadsvrouw. Ik betwijfel dat, ik denk eerder dat bijna iedereen die in zo’n krankzinnig ‘oorlogssituatie’ terechtkomt doodsbang en in paniek (met of zonder wapen in de broeksband) wegrent of niets doet. En wie wel doet wat deze man deed, is heel dapper en had een rechtvaardigingsgrond om het te doen.
Ik denk dat als iemand een handgranaat gooit, dat je hem dan volgens de beruchte eis van ‘proportionaliteit’ meteen al mag beschieten (wie weet gooit hij nog een handgranaat!). En als je daarna in een naar verschroeid mensenvlees ruikend café op een bloedglibberige vloer, tussen de kruitdampen door, een slachtoffer te hulp schiet, zelf bij je strot wordt gegrepen en vervolgens je wapen bijna leegschiet, dat je dan het volste recht hebt op een rode waas voor je ogen, niet meer naar je verstand kunt luisteren, je vinger automatisch alsmaar aan dat kromme stukje staal blijft trekken, beng-beng-beng-beng-beng, tot je de greep van die granaatgooier voelt verslappen.
Een eis van 8 jaar gevangenisstraf. Zijn ze gek geworden? Dat denkt toch echt 99% van de gewone man. Waarom is dit een zaak? Maar ja het woord ‘gewone’ betekent nu eenmaal dat je niks te zeggen hebt. Justitie vertrouwt het allemaal niet. De getuigen (dus andere cafébezoekers die op de vloer lagen of dekking zochten voor granaatscherven) zouden onbetrouwbaar zijn. De held is wel eens eerder veroordeeld voor gewelddelicten. Hij zou te snel hebben gekozen voor het doden van de granaatgooier. Justitie noemt het gooien van de granaat alleen een ‘verzachtende omstandigheid’. Dus omdat de granaatgooier begon met een granaat te gooien in een bar, mag er best iets minder straf worden gegeven aan de held die een hulpeloos slachtoffer te hulp schiet en uiteraard in paniek ging schieten toen hij zelf met de dood bedreigd. Ehhh??? Ik ben eigenlijk best nieuwsgierig hoeveel officieren van justitie in totaal blinde paniek zouden geraken als zij in een cafe zitten waarin een granaat wordt gegooid en dus totaal niet meer weten wat ze doen (bang wegrennen of blijven liggen zonder hulp te bieden, de granaatgooier arresteren met een streng ‘beweeg je niet, uit naam der wet’ of in verwarring in een zakwetboekje bladeren om even te kijken hoe zwaar of licht hun reactie mag zijn, in wilde weg met hun pistool schieten).
Hiermee kom een oude wetmatigheid weer eens duidelijk naar voren. Als de gewone man voor de rechtbank staat heeft hij het vaak een stuk moeilijker, dan wanneer een sjieke meneer er staat. In een zaak van een beroemde directeur die met voorkennis op de beurs geld steelt van kleine beleggers (want dat is ook een effect van handelen met voorkennis), liggen de eisen die aan het bewijs wordt gesteld zo hoog, dat zo ongeveer alleen een hersenscan van die directeur op het moment dat hij de fraude pleegt, als enig bewijs wordt geaccepteerd dat hij de boel heeft opgelicht. Ben je een arme sloeber dan heb je de kans op onvolledig en tegenstrijdig bewijs al de bak in te draaien.
Ben je een ex-veroordeelde dan ben je zo ongeveer vogelvrij, heldendaad of niet. Kijk, een gewone burger, die had die granaatgooier natuurlijk niet doodgeschoten… omdat hij geen pistool bij zich had gehad. Geen pistool dragen is gezagstrouw. Ik ben daar tegenwoordig ook helemaal voor (in tegenstelling tot wat De Volkskrant mij probeerde aan te smeren). Wie geen pistool heeft zal een granaatgooier zeker niet tot de orde roepen (dat is ‘omgekeerde proportionaliteit’ en een redelijke constatering lijkt me), in paniek of niet, dapper of niet, en doet hij het wel dan wordt hij met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het volgende slachtoffer.
Wie wel een pistool zijn broeksband heeft zitten, pleegt een misdrijf (illegaal wapenbezit), moet het eigenlijk nooit gebruiken, TENZIJ iemand een granaat rondslingert en je bij de strot grijpt. Dat heet noodweerexces, de verdere details zijn minder belangrijk. Wat de getuigen verklaren doet er eigenlijk weinig toe (tenzij zij een beraamde executie van de op zijn knieën gedwongen granaatgooier aanschouwen, want dat is een illegale doodstraf). Wie een granaat gooit start een oorlog… wie de geest van de wet volgt mag eigenlijk zelfs een granaat teruggooien… alles wat men minder doet is anyhow noodweer en meestal zelfs noodweerexces. Er staat nergens in de wet of in rechterlijke uitspraken dat noodweerexces minder voordelig zou moeten werken voor schoften, criminelen, beschaafde burgers, gewone lui of ex-veroordeelden. Noodweerexces werkt voor ieder stel (burger)hersens dat in paniek raakt van gegooide handgranaten door agressieve freefighters die je bij de keel grijpen.
Ik ben benieuwd hoe de uitspraak is van de rechter op 18 augustus.
Monday, August 4th, 2008
Overboord valt erg goed bij de af-en-toe-lezer en zelfs bij mensen die nog nooit een een boek hebben gelezen. Vooral op dat laatste ben ik trots. Tenslotte is de tweede grote uitvinding na de boekdrukkunst een boek dat mensen ook willen lezen. Linkse intellectuelen vinden het allemaal maar niks, want in die kring is het politiek correct om het vooroordeel te hebben dat Joran onschuldig is en dat alleen een rechter zich ermee mag bemoeien. Als er dan interessant materiaal beschikbaar komt, vooral niet lezen. Nou ja, die mensen stoppen de laatste 20 jaar al hun kop in het zand en we krijgen steeds minder last van ze. De traditionele boekenlezer heeft Overboord nog niet ontdekt, maar dat begint langzaam wel te gebeuren en er klinken al geluiden over een echt ‘cult boek’. Er bestaat dan ook niets in de Nederlandse literatuur waarin een infiltratieoperatie zo nauwgezet uit de doeken wordt gedaan. En volgens deze mensen is Overboord ook als ontwikkelingsroman van een jonge crimineel een uniek boek.
Tot 1 augustus (eerste maand na uitgave) kregen ik 30 recensies van lezers hier. Communicatiespecialisten weten dat iedere reactie voor ongeveer 1,000 mensen staat die niet reageren. Dat zou dan aardig kloppen, want er zijn nu zo’n 17.000 exemplaren van Overboord verkocht en je kunt rustig stellen dat gemiddeld 2 mensen zo’n exemplaar tot nu toe hebben gelezen.
Er is door de lezers nog niet eenmaal, op mijn website of zelfs op bol.com een negatieve recensie ingezonden. Wel zitten er twee onzinkotsers op bol.com, maar die hebben duidelijk het boek niet gelezen en braken slechts de gebruikelijke nonsens uit waarmee gefrustreerden in deze zaak doorgaans reageren.
Hieronder de reacties van de lezers die u als volledig bericht op mijn website elders kunt terugvinden of her en der verspreid over het internet.
Ik heb je boek afgelopen dinsdag gekocht en ben gelijk begonnen met lezen en niet meer gestopt. Heb het in anderhalve dag uitgelezen, het “pakte”me helemaal…; Marleen
Ben gisteravond begonnen en niet meer gestopt voordat ik ‘m uithad… leest dus inderdaad als een trein. Het geeft een heel duidelijk beeld hoe het allemaal gegaan is en hoe jij erin stond. Echt een aanvulling op de show. Het maakt de bekentenis van Joran voor mij alleen maar waardevoller. Ik ben in ieder geval erg blij met dit extra kijkje in de keuken…echt geweldig. Echt…petje af. Maarten
Hé Patrick. Ik heb het boek zaterdag in Zwolle gekocht. Ben nu op pagina 70, vind het echt mooi om te lezen. Emiel
Dit boek geeft haarscherp de drijfveren weer van deze ‘zakenman’ uit Almelo. Nee, je gaat deze Patrick misschien niet meer mogen, het is op geen enkele manier een engeltje, maar het geeft inzage in misschien wel de meest roemruchte particuliere undercover-operatie ooit. Het boek leest heerlijk weg, laat zien hoe graag Joran zijn hart wilde luchten bij zijn nieuwe ‘gangstervriend’ Patrick. Met een prachtige inleiding door misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Lezen dit boek, want pas dan kun je echt oordelen! Lezer uit Voorburg op bol.com
Ik heb je een keer gezegd dat ik nooit boeken lees, maar ik had je boek binnen 3 dagen uit, ik vond het heel interesant zoals ik al dacht en kon niet stoppen met lezen. Jamilla
Verleden week je boek gekocht en ik vind het echt een super boek!. Pfff… wat maak je dan veel mee in die maanden, En dat je dan ook nog is je gezin er mee op het spel moet zetten om deze crimineel te pakken, nou echt super veel respect over hoe je dit hele gebeuren hebt aangepakt. Jeffrey
Heb je boek gelezen; ben echt onder de indruk. Dank dat je dit gedaan hebt. Joris
Inmiddels heb ik het boek en het was het wachten meer dan waard, ik ben gelijk begonnen. Jammer genoeg moet ik het af en toe wegleggen om andere noodzakelijke dingen te doen (eten, slapen, werken), want anders zou het al uit geweest zijn! Annemiek
Het verhaal van de infiltratie is zo goed neergezet dat ik het idee heb dat ik het via jou weer heb meebeleefd. Ongelofelijk; iedereen die dit boek gelezen heeft zal nooit meer twijfelen aan de geloofwaardigheid van Jorans bekentenis… heb je een aantal rechters op Aruba ook een kopie gestuurd? Het boek is eerlijk, hartverscheurend & de waarheid komt uiteindelijk langzaam naar boven… Dank voor alles wat je gedaan hebt, groot compliment voor je werk, openhartigheid, de offers die jij & je gezin hebben gemaakt & doorzettingsvermogen… en uiteraard een vette pluim voor de schrijfster! Eliza.
Leest als eerste klas crime fiction. Dat is de verdienste van Elizabeth Byars die Patrick van der Eems verhaal trefzeker en met de nodige humor heeft opgeschreven… uit het leven gegrepen. Yvette Cramer op caribemagazine.nl
Ik vond het boek indrukwekkend om te lezen. Judith
Prima boek. Ik vind het erg interessant allemaal. Frank
In een adem uitgelezen! Rosan
Wow wat een verhaal! Ik kon niet meer stoppen met lezen. Goed gedaan hoor! En ik vind dat je heel eerlijk over jezelf bent en daar heb ik wel respect voor. Natasja
Jouw boek is een verslaving om te lezen. Ik ben helemaal, en dan bedoel ik echt, helemaal geen lezer, maar ik kan het boek nu niet wegleggen! Maria
Ik heb je boek gelijk besteld en ben net terug van vakantie en heb hem (heel origineel) gelijk uitgelezen… Nederlanders die zagen dat ik dat boek aan het lezen was, vroegen ook of het een goed boek was en heb het aan iedereen aanbevolen. Vind het klasse dat je zo openhartig en eerlijk bent over je verleden. Tessa van Leijenhorst
Ik heb je boek gelezen, en ik vond het omwijs goed het leest makkelijk weg en ik kon me erg in je inleven. Jacqueline
Ik heb jouw boek in twee dagen geheel uitgelezen en het was zeer boeiend, alsof ik een detective zat te lezen. Phillip
Echt een geweldig boek van 320 bladzijden. In twee dagen uitgelezen! Echt top en een andere kijk erop gekregen. Loeke op marktplaats.nl
Ik heb nog nooit een boek uitgelezen, veel waren saai of langdradig en er kwam niks leuks in voor (of ik koop de verkeerde boeken) maar bij dit boek kon ik eigenlijk niet stoppen. Jouw boek had ik eigenlijk kado gedaan aan mijn vriend, maar we hebben er een beetje ruzie over gehad wie hem als eerste ging lezen en uiteindelijk heb ik gewonnen! Als er ooit nog een boek van je uit komt ga ik hem zeker lezen! Diana, Hoek van Holland
Je boek net uitgelezen. Zeer indrukwekkend. Dennis
Gekocht, betaald en in no time uitgelezen! Marcel
Wat een boek. Zeer gedetailleerd & eerlijk over de undercover-operatie. En omdat je informatie zeer goed weergegeven is door de schrijfster is het net alsof je als lezer nu helemaal op de hoogte bent.Echt een aanvulling op de uitzending; zeer indrukwekkend. Mary
Geweldig boek. Pascal
Ik heb het boek 1 dag na het verschijnen gekocht en het in 2 dagen uitgelezen. Indrukwekkend om - ook al was “het” verhaal al in grote lijnen bekend - jouw kant van het verhaal inclusief motivatie zo gedetailleerd te lezen. Zeer overtuigend zoals je het neer hebt gezet, en ik kan niet anders zeggen dat ik diep respect voor je heb. Je wist het hoofd koel te houden in een situatie waarin véél mensen door zouden draaien. Erg knap. Geweldig verhaal in de breedste zin, al zit er een triest element in. Sjaak
Ik heb het boek ook in 1 adem uitgelezen. Ik heb er dagen over gedaan om onder woorden te brengen wat ik nou van het boek vond. Wat boven kwam drijven was: ontroerend. Ontroerend hoe een man worstelt met zijn goede kant en slechte kant. En alsmaar probeert de goede kant te laten winnen en dat onder uiterst moeilijk omstandigheden. en ook zo heel erg zichzelf niet ontziend. Ik hoop heel erg dat de goede patrick gaat winnen. Marijke
Superspannend. T.C.B. Holland, Drachten
Een bijna verplichte aanvulling op de uitzending. Makkelijk leesbaar, elk hoofdstuk maakt je nieuwsgierig naar het volgende en naar mijn idee kun je pas een oordeel vellen over het geheel na het zien van de uitzending EN het lezen van het boek. Lezer op bol.com
Je boek is prima. Mijn moeder leest het nu. Cece
Een ongelofelijk indrukwekkend boek. Jasper
Je boek is viesssssssss… had hem na 3 dagen al uit, echt interessant om te lezen. Stefanie
Steengoed. Die Byars heeft echt talent, cooonoooo! Alex van Hoeken, Nairobi.
Prachtig boek. Had mezelf voorgehouden dat ik er op mijn vakantie aan zou beginnen. Boek lachte echter zo naar me dat ik er maar mee begonnen ben. Eenmaal begonnen in dit boek betekend dat je hem wilt uitlezen. Lezer op bruna.nl
Geweldig geschreven en een nog betere kijk achter de schermen. Top. Peter
Goed boek. Maar de actie was nog beter! Eef
Ik vond je boek geweldig! Danki. Mike
Je hebt een geweldig boek gemaakt met de schrijfster; echt top. Ben er in begonnen en niet meer gestopt… kon ‘t niet wegleggen. Ron v/d Beek
Ik heb je boek echt in een keer uitgelezen . Cinta
Ik heb je boek in één ruk uitgelezen. En ja Patrick, het boek is beter dan de “film”. En die was al groot in zijn soort. Eric de Korte
Ik heb net het boek uit en vond het een superboek!! Ik kon vaak niet stoppen met lezen! Met dit boek laat je de mensen een hele andere kant van het verhaal lezen dan wat er in de kranten, tijdschriften en op de televisie werd gezegd! Helemaal top!! Melis
Heb je boek net uit. Ik ben op vakantie in Griekenland en vind dat je het waanzinnig goed gedaan hebt. Rob de Jong
Bedankt voor je boek; heb het met veel interesse gelezen en vond het een enorme aanvulling qua informatie en achtergrond. Maakt het beeld completer. Marieke Klompsma
Thursday, July 31st, 2008
In de VARA-gids wijdt Paul Witteman zijn column aan mijn boek. Dat was natuurlijk een helse toer, want in Overboord staan een paar dingen die niet zo leuk zijn voor het programma Pauw & Witteman. Zo wordt duidelijk uit de doeken gedaan hoe de VARA de familie van der Sloot 5000 euro betaalt om een half uurtje langs te komen. Daarbij lieten ze zich behoorlijk in de luren leggen, want papa Van der Sloot had volgens Joran de bedoeling daar te zitten om de schadevergoeding die hij wilde gaan claimen te promoten. De twee lieten zich dus gebruiken en betaalden daar ook nog voor.Toen ik dat voor het eerst hoorde dacht ik nog wat een ongelofelijke krentenkakker die Peter R. de Vries was. Want ik kreeg een onkostenvergoeding van 5.000 euro per maand als infiltrant, terwijl Joran en zijn familie voor een half uurtje hetzelfde bedrag opstreken. Joran vertelde mij hoe zijn ouders daar lekker van gingen winkelen. Hoe zou het trouwens met die schadevergoeding zijn? Daar horen we weinig van. Zou hij al zijn ingediend?
Ook wordt aan het eind van het boek duidelijk hoe Joran die twee nog een keer gebruikte – deze keer zonder betaling – om zijn reactie te geven toen hij geen kant meer opkon. Uit de SMS’jes daarvoor komt in het boek duidelijk naar voren hoe hij langzaam zijn strategietje opbouwde en Pauw & Witteman als reclamezender koos, die hem vervolgens kritiekloos hun platform gaven.
Paul Witteman stond dus in zijn column voor de moeilijke opgave om te proberen dat maar zo weinig mogelijk Varagids-lezers mijn boek zouden kopen, want het is natuurlijk geen goeie reclame voor zijn eigen showtje. Dus probeerde hij met flauwe bijzinnetjes stemming te maken. ‘In het boek staan grote delen van hun onnavolgbare dialoog afgedrukt,’ schrijft hij in de hoop dat de gewone lezer zich dan wel zal laten afschrikken. Maar is dat zo? De dialoog is merendeels juist heel goed volgbaar en geeft een uitstekend beeld hoe de criminele geest van Joran werkt, hoe hij zijn kwelgeesten bij politie en justitie om de tuin leidde, als verdachte door zijn vader een telefoon liet binnensmokkelen terwijl hij in beperkingen zat (dus eigenlijk met niemand contact mocht hebben omdat je anders je medeplichtigen kunt instrueren) en hoe je als verdachte een strategie van misinformatie geven kunt ontwikkelen.
Helemaal grappig is het als Paul Witteman schrijft ‘de geldingsdrang druipt van iedere pagina af’. Terwijl juist iedereen die het boek heeft gelezen en bespreekt alleen maar tot de conclusie kan komen dat het nu juist geen egodocument is en ik over al mijn zwakheden erg eerlijk ben. En dat komt dan van de man waarvan de geldingsdrang letterlijk iedere seconde afdruipt als hij zijn eigen show presenteert. Alsof er in Hilversum niet een, maar twee jongere generaties staan te trappelen, die er veel beter uitzien en scherper nadenken dan de verschrompelde Paul Witteman, maar in hun kansen om ook zo’n programma te presenteren worden afgeblokt omdat hij maar van geen ophouden weet.
Je wordt vanzelf stoned wanneer je het boek leest (…) Allemachtig, wat wordt er geblowd en gesnoven in het boek Overboord,’ begint Paul zijn column alsof hij hierdoor verrast is. Tja, in de duistere wereld van Joran en de criminaliteit wordt veel gebruikt. Wellicht zelfs nog meer dan in Hilversum. Paul schijnt uit het oog te verliezen dat de veelgebruiker Joran voor zijn optredens in zijn studio ook wel een jointje zal hebben weggeblowd. Volgens het oppervlakkige eenrichtingsdenken van de Vara-presentator moet dat dan betekenen dat Joran hem maar wat op de mouw zit te spelden. Of daar dan soms weer niet?
Juist omdat hij het zelf zo hard probeert te voorkomen, zouden de Varagids-lezers Overboord moeten duiken om zelf te beoordelen hoe de familie Van der Sloot hun helden in de maling neemt. Of laten linkse intellectuelen zich alles voorkauwen en aanpraten door een man die alle reden heeft om schamper te doen over dit verslag van een infiltratie waarin ook zijn eigen programma op de hak wordt genomen.
Thursday, July 31st, 2008
Het boek staat inmiddels bovenaan de tiplijst en wordt op de FRS-website als volgt besproken:
Wat ik wilde met dit boek is elke lezer de kans geven om zelf een oordeel te vellen. Ik wilde dat Patrick met de billen bloot ging en eerlijk liet zien wat zijn goede kanten zijn en wat zijn mindere kanten. Ik wilde dat boven tafel kwam wat nu echt zijn motivatie voor zijn infiltratiewerk was, wat nu echt zijn relatie tot Van der Sloot was. En daarnaast wilde ik dat in het boek alles te lezen is wat niet in de uitzending van Peter R. te zien was. En natuurlijk wilde ik ook wat spannende nieuwe scoops in de zaak onthullen. Maar bovenal wilde ik dat een en ander goed, gedegen en zo onafhankelijk mogelijk werd opgeschreven en verteld. En dat is meer dan gelukt!
Wednesday, July 16th, 2008
Ook de derde week heeft ‘Overboord’ een notering op de nationale bestsellerslijst. Het boek is wel gezakt van de 25e naar de 51e plaats. Op zich vreemd, want de bestellingen bij de uitgever nemen de afgelopen drie weken dagelijks toe en waren ook afgelopen week beter dan de vorige.
Bij Bruna staat ‘Overboord’ op de 7e plaats van de Spannende Boekenlijst.
Wednesday, July 16th, 2008
recensie-nrc-next.pdf Arjen Fortuin heeft in de rubriek ‘Iedereen leest’ mijn boek lovend besproken. Eindelijk kijkt iemand van de pers eens zonder vooroordelen naar ‘Overboord’.
Een paar quotes:
Eindelijk krijgt de affaire de literaire diepgang die zij verdient.
Fenomenaal is alleen al het begin van Overboord, met zinnen als: Ik weet wat er omgaat in de louchere echelons van de mensheid.
De tv-film was prima, maar na het lezen van Van der Eems boek is een oude cultuurwaarheid weer eens bevestigd: het boek is beter.
Wednesday, July 2nd, 2008
Alhoewel slechts 4 van de 6 koopdagen in de winkel is ‘Overboord’ deze week meteen doorgedrongen in de CPNB Boeken Top-60 op de 25e plaats als de hoogste binnenkomer.
Inmiddels is de uitgever de tweede druk aan het voorbereiden. Sturen jullie allemaal je mening over het boek naar deze site en dan maak ik een selectie van de leukste die voorin de nieuwe druk zullen worden opgenomen.
Click to enlarge