Wednesday, April 2nd, 2008

Jan-Hein Kuijpers en slachtoffers

Iemand stuurde mij een interview in VK Magazine met de advocaat Jan-Hein Kuijpers (als je ook iets interessants hebt over de rechten van slachtoffers, email patrick@articulateonline.com). Deze advocaat vind het een slecht idee dat nabestaanden in de rechtzaal ook het woord mogen voeren. De redeneertrant van een advocaat is altijd, dat hij het zich als mens wel kan voorstellen, maar als advocaat vindt dat rechters moet kunnen beslissen op basis van feiten. Tja, die nabestaanden gooien dan alleen maar roet in het eten met hun tranen, denkt Jan-Hein natuurlijk.

Maar wacht eens even. Als het zo zit, pleit ik ervoor dat de verdachte ook niet meer in de rechtzaal komt. Het gaat toch allen om de feiten en niks menselijks. Nou, die feiten kan zijn advocaat wel naar voren brengen. Eigenlijk kan ik nòg een stapje verder gaan. Laten we vooral zorgen dat nergens de naam, het geslacht, de religie, de leeftijd en het ras uit het dossier blijken. Weliswaar feiten, maar menselijke feiten en die zijn overbodig als er niks menselijks in ons strafrecht zit. En nou we toch bezig zijn. Laten we Jan-Hein Kuijpers dan ook maar uit de rechtszaal halen. Dat kan best, want technische zaken over het bewijs en zijn pleidooi kunnen ook wel schriftelijk en getuigen zitten dan niet zo raar menselijk te doen als ze praten. Die kunnen beter goed nadenken en dan alles opschrijven. Dan zit de rechter daar helemaal alleen. En waarom eigenlijk? Voor feiten hebben we vandaag de dag toch computers?! Laten die dan maar doorrekenen of en hoeveel straf zijn klant moet krijgen. Mag Jan-Hein nog wat vakjes aanklikken, maar let wel op, ook digitaal geen menselijke vragen stellen.

In onze samenleving is misdaad en ziekte, dus een advocaat die geen slachtoffers in de rechtzaal wil hebben, is als een dokter die zijn patiënten niet wil zien.

Je zou zeggen als de rechter iets mag doen met de beïnvloeding van de advocaat (Kuijpers: “Als er een bekentenis is, is het al bijna klaar. Dan gaat het alleen nog maar om de straftoemeting. Kan ik niet veel meer dan zeggen dat de verdachte een zielige jeugd heeft gehad.”), is het haast redelijk dat hij ook iets doet met de beïnvloeding door de nabestaanden. En laten we vooral niet vergeten dat het strafrecht er juist is, zodat slachtoffers het recht niet in eigen handen gaan nemen. Dat basisidee van berechting bracht ooit juist het brood op de plank van iedereen die beroepsmatig bij rechtzaken is betrokken. Kortom, niet alleen de mens, maar ook de advocaat Jan-Hein Kuijpers, moet blij zijn dat slachtoffers hun zegje mogen doen in de rechtzaal.

Hoe mooi deze uitlaatklep voor slachtoffers ook is, de rechter mag er niks mee doen. Dat regelt de wet zo. Gelukkig zijn rechters ook mensen. Het menselijke element blijft altijd een rol spelen in strafzaken. Wat mij betreft nog onvoldoende. Als het strafbare feit is bewezen, moeten er veel meer mogelijkheden komen voor de slachtoffers en nabestaanden om alle schade, òòk shock-schade omdat hun leven zwaar is geraakt, te verhalen op de dader. Dat kan helaas nog steeds niet in ons land.

Ik heb Jan Mulder gezien bij De Wereld Draait Door. Dat was tenminste een mooi vurig betoog voor het slachtoffer en ook die pleitte voor shock-schade.

Posted by Patrick van der Eem on April 2nd, 2008 | Filed in Stories |



Please leave a Comment