Patrick van der Eem

Tuesday, March 11th, 2008

LASTERCAMPAGNE

De laatste weken wordt er in de media, vooral door de Nieuwe Revu en Panorama, een lastercampagne tegen mij gevoerd. Daar kwam ook nog eens het rammelende verhaal van Poentje Castro overheen. Meteen werden daaruit wat sappige quotes door de Nieuwe Revu uit hun verband gerukt, terwijl eerst Castro zelf door het stellen van warrige vragen en raar geknip in de beelden het gesprek uit zijn verband rukte. Onzin stapelde zich zo op onzin en dat leidde tot volstrekte lariekoek in een paar websites en kranten, die door anderen dan weer schaamteloos werden nagepraat. Er is weer nieuws!!

Dan gaat het niet meer om WAT ik echt gezegd zou hebben, dan is de te verwachten reactie: Viesss toch… dat hij nu zelf ook stiekem is gefilmd. Dus ALS Patrick dan in die val trapt, dan MOET hij wel een geheim verklappen of iets slechts zeggen.

Poentje Castro hoopt bijvoorbeeld, ah, nu kom ik er achter hoeveel geld er aan Patrick is betaald en hoeveel Endemol/SBS aan het programma verdiende. Maar in zijn opwinding vraagt hij iets wat je moet verstaan als “aan welke betrokken partijen heb je allemaal informatie gegeven”. Volgens de vertaling vraagt Poentje “Welke partijen zijn hierin betrokken als het komt op uitbetalingen?” Uitbetalingen? Volgens de vertaling antwoord ik dan met “De pers krijgt wat maar ook de betrokken politie-agenten” en zeg ik daana meteen nog iets over de beeldvorming over Joran. Dat antwoord sluit aan bij wat ik denk dat Poentje vraagt over informatie geven aan de pers en informatie geven als getuige aan de politie. Twee mensen die langs elkaar heen zitten te praten. Kijk, als Poentje, een goeie journalist was geweest had hij gezegd: “Nee, dat bedoel ik niet. Ik wil weten hoeveel geld er is betaald aan jou.” Maar dat vind hij niet meer nodig. Hij denkt van, ahhh cono, je hebt de pers betaald en de politie. Ha, ik heb je. Snel volgende vraag.

Poentje, wacht nou effe voor je doorstoomt, denk effe na: betalingen DOOR mij?????
Je dacht niet aan betalingen DOOR mij, je wilde iets weten over betalingen AAN mij. Dus hier heb je niks aan. Waarom zou IK de pers of de politie een “uitbetaling” moeten doen? Ik hoeft echt geen advertenties te plaatsen om al die onzin over mij in de krant te krijgen, Poentje. Dat is nou echt ergens een puntje aan zuigen. Stel die vraag nog eens, maar dan beter.

Maar nee, Poentje denkt, ahhhhh wereldnieuws: de politie is betaald. Patrick slaat door! En de Nieuw Revu denkt, wowwwww, wereldnieuws: de politie is betaald en rukt de zaak vervolgens nog verder uit elkaar door dat zinnetje vet af te drukken, want tja, de rest doet er dan niet meer toe. Tenslotte is De Context onhandig als je alleen maar wil dat er wordt gezegd wat jij wil horen!

Dus vinden jullie het gek dat dit nagesprekje met mij vervolgens helemaal niet werd uitgezonden en het kanaal op zwart ging. Vanwege juridische problemen. Mijn advocaat heeft niet gedreigd (en ik al helemaal niet by the way). En stond dat nou de volgende dag meteen óók groot in de krant? Nee, natuurlijk niet. Dat er iets niet klopte met dat fimpje van Poentje was natuurlijk geen wereldnieuws maar vervelend nieuws voor al die kranten die het verhaal eerst zo zelfverzekerd brachten. Poentje uit!

Een paar dagen voor de uitzending die niet doorging, heeft mijn woordvoerder met Poentje gebeld. Hij wilde meer weten over de achtergronden van de aankondiging op televisie. Hij wilde natuurlijk wel eens die opnames van de eerste tot de laatste seconde, van interview tot nagesprekje, zonder enig geknip en gerommel, bekijken. Want dan pas kunnen wij goed reageren. Maar nee, Poentje wilde deze banden aan ons verkopen! Ja, verkopen, geloof me, hij doelde echt niet op een vergoeding voor het branden van een DVD-tje en de postzegeltjes. Nee, hij wilde geld zien. Dat heeft mijn woordvoerder natuurlijk geweigerd. Anders staat er straks nog in de krant dat ik ‘uitbetalingen’ doe aan de media!

Nu heeft Poentje zelfs door zijn advocaat laten weten dat hij weigert de banden gratis aan mij te verstrekken… Hij durft wel!

Laat ik voorop stellen dat het dom van mij is met Poentje een beetje na te kletsen over de zaak. Dus mag ik eigenlijk niet janken dat alles wordt verdraaid en uitvergroot. Ik was al voor de uitzending van Peter R. gewaarschuwd door mijn woordvoerder Peter Schouten dat de pers alles uit de kast zou halen om mij neer te sabelen. “Kijk maar wat er met klokkenluiders gebeurt”, zei hij. “Die meneer Bos die de bouwfraude aan de kaak stelde, leeft nu ook in een caravan.” Ook jou zullen ze door de mangel halen. En dan gaat het niet om de waarheid, maar om een sappig verhaal en een aandachttrekkende kopregel.
Het is menselijk, Patrick, dat iedereen dan alles wat slecht is het snelst gelooft.”
Hij citeerde Graham Greene: “That everyone everywhere believes what is bad.”

Dat is waarom hij mij adviseerde mijn eigen verhaal te vertellen in een boek. Het ware verhaal met alle details. Ongecensureerd wederhoor. Een eerlijk en openhartig verhaal, zonder opsmuk en zonder mijzelf beter te maken dan ik ben. Hij stelde mij toen voor aan E.E. Byars om mij daarbij te helpen en ik zal je vertellen, die vrouw is zo brutaal als wat en blijft maar vragen en doorzuigen over er alles wat er is gebeurd. Dus nog even geduld.

Ik las zondag de column van John van de Heuvel in De Telegraaf. Ik vind deze misdaad-verslaggever de op één na beste in Nederland. Nog steeds trouwens, ook na die column, maar hij ziet een twee dingen over het hoofd deze keer. Van de Heuvel vergelijkt mijn zaak met die van kroongetuige Peter La Serpe en noemt het “een merkwaardig verschijnsel” dat neersabelen van La Serpa en Van der Eem.

Zelf vind ik het helemaal niet merkwaardig. Er zijn twee hoofdredenen waarom dit gebeurt. Allereerst, wil iedereen die ervan overtuigd is, of er een belang bij heeft, dat de verdachte onschuldig is (dus Natalee NIET dood of levend overboord heeft laten gooien), de getuige afschilderen als een “onbetrouwbare fantast, die enkele onschuldige, arme zielen achter de tralies probeert te helpen”. Dat is toch zo klaar als een klontje. Niemand nam de moeite om even na te trekken dat Poentje Castro al jaren op het totaal absurde af in de onschuld van Joran van der Sloot gelooft. Een vooringenomen reporter met vooroordelen! Hij wil niet – zoals het een journalist betaamt – met zijn vragen ONDERZOEKEN of Joran een rollenspel speelt. Hij wil HOREN dat Joran een rollenspel speelt, want anders kan hij niet verkroppen dat hij zich drie jaar voor het karretje van Joran heeft laten spannen.

Als John van der Heuvel daarna schrijft dat het verschil tussen Peter La Serpe en mij is dat de eerste in de rechtzaal helemaal overeind blijft en ik daaraan een voorbeeld moet nemen, ziet hij iets belangrijks over het hoofd: rechtzaal versus mediavonnisje.

In een rechtzaal stopt en vermaant de president iedere advocaat die verwarrende vragen stelt of de getuige woorden in de mond legt. Dat staat zelfs als waarborg in het wetboek In een rechtszaal wordt een beëdigde tolk gebruikt, die kan aangeven of de getuige zegt dat hij al “drie jaar over Joran heeft gehoord” of dat hij “Joran al drie jaar persoonlijk kent” en als de rechter het dan toch nog verwarrend vind, vraagt hij dòòr. In de rechtzaal worden verknipte videobanden als bewijs uitgesloten. In de rechtzaal wordt nimmer never nooit geaccepteerd, dat de verteller van een vertaler heeft vernomen dat Patrick van der Eem volgens door Poentje Castro gemonteerde beelden  zou hebben gezegd dat… Ohhh en edelachtbare, dat hele verhaal moet Patrick eerst maar eens bij ons komen kopen. Dat is het grote verschil tussen de rechtzaal en een gammel mediavonnisje. In rechtzaal krijgt iedereen een eerlijke kans. Daar gaat het om waarheidsvinding.

Maar ik blijf John van de Heuvel respecteren. Volgens Graham Greene, is het voor hem net als voor iedereen het meest menselijk om meteen te denken dat ik per definitie domme en slechte uitspraken heb gedaan. En hij heeft gelijk. Het is beter dat ik mijn kaken stijf op elkaar hou tot de rechtzaak.

Ik wacht nog steeds op de orginele – niet gemonteerde – banden van Poentje Castro. Het geld voor een DVD-kopietje en de postzegels liggen klaar. Hopelijk krijg ik ze vandaag. Anders reageer ik morgen wel uit mijn geheugen op de fragmentjes die ik heb gezien.

POENTJE CASTRO MET DE DOOD BEDREIGD???

Let nou eens op de details. Volgens Poentje zou ik hem dus met de dood hebben bedreigd meteen nadat hij de vooraankondiging heeft uitgezonden. Heeft hij dat TOEN gemeld? Meteen aangifte gedaan? Nee dus. En wanneer kwam dit naar buiten? Drie dagen later. Vlak nadat de Arubaanse televisie besloot zijn interview niet uit te zenden!!! Het wereldnieuws van Poentje Castro verbleekte. Punt uit. Zou hij hebben gedacht: wat zal ik nu weer eens verzinnen om in het nieuws te blijven!