Monday, September 29th, 2008
Ben ik weer…….
Hier weer een bericht van mijn kant, heeft even geduurd maar nu dan toch rechtstreeks commentaar van mij.
Ik wilde de side graag zelf gaan beheren. Tot nu toe heeft Peter Schouten dit gedaan. Bedankt daarvoor.
Alle reacties die zijn geplaatst in het verleden hebben mijn goedkeuring nodig gehad, en zijn daarna de site op gegaan.
Wanneer ik het dan terug las, voelde het niet als ´eigen´, dat kan ook niet wanneer de woorden niet rechtstreek uit je mond komen.
Ook met het tikken van mijn woorden heb ik moeite. Het non-verbale ligt mij niet. Liever face to face, met een duidelijk verbaal gesprek.
Belangrijk is dan ook dat je niet aan tijd bent gebonden.
De interviews die ik voor radio en tv heb gedaan zijn aan tijd gebonden. Dat begrijp ik wel, maar het is niet prettig.
Je weet vooraf de vragen niet, dus je moet in korte tijd een beknopt antwoord geven. Terwijl de meesten vragen echt wel wat meer tekst en uitleg nodig hebben.
Maar daar is dan geen tijd voor….. en we gaan door met de volgende vraag….. De journalist weet precies wat de hij wil vragen of eigenlijk wat hij wil weten!
Ik ben ervan overtuigd dat de meeste journalisten hun verhaal al klaar hebben en alleen nog bevestiging (hoe klein ook) nodig hebben om hun artikel af te hebben.
Geef je niet het antwoord wat zij eigenlijk wilde horen, dan weten ze het antwoord en de volgende vraag zo te manipuleren dat ze toch de woorden uit je krijgen die ze willen horen.
En daar hoef je als geinterviewde niet dom of naïef voor te zijn, Het is een situatie waar je niet dagelijks mee van doen hebt, journalisten wel, die leven in die wereld. En een beetje ervaring leert je hoe je iemand dingen laat zeggen die je wilt horen.
Niet voor niets hebben acteur, ministers en ander bekende een agent die voor ze spreekt. Of een interview onderbreekt als blijkt dat de antwoorden iets te negatief kunnen gaan uitpakken.
Nee, ik liever met je aan tafel, een paar gangen, wat drank, en dan kunnen we praten. Iedereen relax, een prettige omgeving, geen tijdsdruk, zo kunnen we uitgebreid spreken.
Jammer dat dat niet met iedereen kan die wat van je wil weten, ik zou het graag doen.
Nu zit ik ´s avonds met mijn vrouw en kinderen aan tafel, vraag ik aan mijn dochter wat ze heeft gedaan en hoe ze zich voelt.
Dat mag ze mij dan vertellen, en ik verwacht geen zelfbedacht antwoord, ik heb geen verhaal in mijn hoofd wat ik bevestigd wil hebben, zij mag alle tijd nemen om mij te vertellen over haar leven.

Click to enlarge
Please leave a Comment